Gończy polski

Jest rodzimą rasą polską, występującą głównie na terenie Polski południowej (Bieszczady, Beskidy Zachodnie, Pieniny, Podhale) i na Mazowszu.

Popularność w Polsce

Z roku na rok Gończy polski zwiększa swoją populację. Gończy polski jest coraz częściej (i liczniej) spotykany na wystawach psów rasowych i innych imprezach kynologicznych, na których prezentowany jest przez swoich właścicieli - pasjonatów, których z roku na rok przybywa.

Użytkowość

Gończy polski używany jest głównie do polowań na dziki, rzadziej zające, lisy oraz jako pies stróżujący, a także jako tropowiec i posokowiec. Rasa polecana dla osób lubiących spacery i pragnących bliskiego kontaktu z psem, dla miłośników wystaw i konkursów psów, a przede wszystkim dla myśliwych polujących zwłaszcza na grubego zwierza. Gończy polski najczęściej jest łagodny, brawurowo odważny, zrównoważony, podatny na szkolenie, nieufny wobec obcych.

Charakter i otoczenie

Gończy polski jest energiczny, zwinny, roztropny, wytrzymały, zrównoważony, bardzo podatny na tresurę (posłuszny). Gończy polski znakomity, nieoceniony, skuteczny stróż domostwa (nie przesadnie hałaśliwy). Wyborny i niezastąpiony kompan wszelkich wycieczek. Mimo krótkiej sierści Gończy polski jest bardzo odporny na warunki klimatyczne. Dobrze współżyje z innymi zwierzętami, znakomicie radzi sobie zarówno w domu z ogrodem jak i w warunkach miejskich (w mieszkaniu niekłopotliwy). Gończy polski powinien mieć możliwość swobodnego wybiegania się. Wobec właściciela i jego rodziny wierny, oddany przyjaciel a nawet wylewny. O ile właściciel zapewni mu odpowiednie żywienie i ruch, nie będzie sprawiał żadnych kłopotów. Wobec obcych Gończy polski zachowuje się nieufnie i z rezerwą. Wieloletnie obserwacje nie wykazały u niego skłonności do żadnych chorób dziedzicznych.

Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Gończy_polski